Onderzoeken en wachten

Het is alweer een tijd geleden dat ik geschreven heb. . Ondertussen is er weer heel wat gebeurd...

Zo is Collin in juli weer getest door kentalis ivm zijn spraak /taal. De bedoeling was dat hij weer in oktober opnieuw getest zou worden om te zien hoever hij dan zou zijn met logopedie. Echter had Collin in oktober geen logo meer omdat zijn logopediste er mee stopte...
Ik heb toen kentalis gebeld en de situatie uitgelegd.  Collin kon weer bij hen terecht voor de test.

Er kwam uit dat Collin toch nog fors achter liep met zijn spraak /taal. Als het gemiddelde bijvoorbeeld 85 is dan scoort hij 62. We wisten uiteraard al dat hij achterliep, dus als een verassing kwam t niet. Maar dat t zo fors was had ik niet verwacht..

19 januari kreeg hij een psychologisch onderzoek en 21 januari kregen we de uitslag. 
Het was beter om Collin naar de kentalis vroeg behandeling te laten gaan vanwege het achterlopen.

Die week er op kregen we een formulier die we moesten ondertekenen zodat Collin naar de vroeg behandeling kon gaan.

Dat is nu bijna 2 weken geleden en er wachten in spanning af wanneer Collin kan starten bij Kentalis! !

Oordeel niet te snel!!

Iedereen kent ze wel. Kinderen die in de winkel lopen te krijsen en zich dan vervolgens dramatisch laten vallen en dan weer verder krijsen.

Ik vond ze altijd zeer vervelend ( is nog zacht uit gedrukt) en dacht altijd: “ik pak dat heel anders aan, of mij overkomt dat niet”!
Nou helaas overkomt mij dit dus dagelijks en ik sta echt soms met mijn handen in het haar over hoe ik het nu weer aan moet pakken. Of beter gezegd hem moet aanpakken. Ik heb het over mijn draak die Collin heet ( hij kan ook een hele leuke, lieve draak zijn hoor J)
Collin is ook een kind wat krijst en zich laat vallen als hij zijn zin niet krijgt ( lees met zijn hoofd op de grond valt)
Ik voel heel vaak de blikken van mensen: “och, dat is weer zo’n moeder die haar kind niet kan opvoeden”. Dan zou ik wel willen schreeuwen dat ik er zelf ook moeite mee heb met het gedrag van mijn ‘draak’ en dat ik hem dolgraag wil helpen en begrijpen maar dat ik niet snap wat hij wil…
Ook loopt Collin gewoon weg. Een voorbeeld:
Ik was voor een week of 2 geleden in de stad met Collin en Rosalie en we besloten om gezellig een broodje te eten bij de HEMA omdat ze daar een speel huisje hebben. 

Rosalie bleef keurig bij het huisje spelen nadat ze hun broodje op hadden. Collin bekeek het huisje en liep naar de hoek, keek mij geniepig aan en hup weg was Collin. Na hem 3 keer achterna te hebben gezeten had ik er genoeg van en zette hem in zijn stoel. Met gekrijs en slaan tot gevolg.
Ik schaamde me diep en wilde zo snel mogelijk weg.  Maar eigenlijk moet ik er maling aan hebben maar dat heb ik dus op dat moment niet.

Ik heb dus absoluut geleerd dat ik nooit meer een vooroordeel zal hebben want je weet niet wat er met zo'n kind aan de hand is!!

Rosalie en haar school vriendinnetje..



Rosalie zit sinds november 2013 op de basisschool. Ze heeft het heel erg naar haar zin gelukkig.
In januari 2014 kwam er een nieuw meisje in de klas, Het meisje en Rosalie vonden elkaar al snel leuk en gingen met elkaar spelen.
Ik had de moeder van D al een aantal keer op het schoolplein gezien en ze kwam me erg bekend voor.
Na lang nadenken kwam ik erachter dat we samen vakken hadden gevuld bij de Albert Heijn.
Ik besloot haar aan te spreken, ik zei dat ze me bekend voor kwam en of ze bij de Albert Heijn had gewerk. Dat klopte en vervolgens vroeg ik of haar naam A was. Ja, zei ze stomverbaasd want zij herkende mij niet ( ik onthoudt meestal beter gezichten dan namen)
Ik vertelde dat we samen hadden gewerkt en haalde herinneringen op wat erg leuk was.
Na een paar weken gingen D en Rosalie ook op woensdag middag met elkaar spelen.

Als je D en Rosalie samen ziet zijn het net zusjes. Ze lijken best op elkaar ook qua karakter. Alleen hebben ze een haat/ liefde verhouding.
Het ene moment spelen ze leuk en knuffelen ze en het andere moment dan kunnen ze elkaar wel slaan bijwijze van spreken.
A en ik hebben in een jaar tijd ook een hechte band gekregen en we zijn echte vriendinnen ook al zijn we heel verschillend.

A werkt meestal op de donderdag en ze vroeg mij een tijd geleden of ik dan D mee naar huis wil nemen na school. Uiteraard vind ik dat geen probleem en vandaag was de 1^e keer. Ik ging de meiden met de bus op halen omdat mijn auto bij de garage staat.
D vond het erg leuk om met de bus te gaan en zodra ze op haar stoel zat riep ze naar de buschauffeur waarom we niet gingen rijden.
De meiden hadden hele verhalen onderweg, het favoriete onderwerp is poep en pies op dit moment.

Nu zitten ze heerlijk pipi langkous te kijken. Wat zijn ze toch een grappig stel samen!

Mijn 'zorgen kindje'

Ik heb 2 kinderen. Rosalie van 5 en Collin van 23 maanden. Rosalie was als baby erg rustig en lief. Ik kon haar makkelijk verschonen en haar bij wijze van spreken overal neer leggen en dan bleef ze nog heel kalm.

Collin daarentegen is een ander verhaal. Hij was al drukker in mijn buik maar dat wil natuurlijk nog niet zeggen dat het kindje dan wat ‘mankeert’. Toch heb ik al vanaf dag 1 het gevoel dat Collin  “anders” is. Zo wilde hij nooit lekker bij je liggen en was hij heel houterig. Ook het verschonen was en is een drama. Collin en de commode zijn vanaf het moment dat hij geboren is geen vrienden. Het is een constante strijd om die luier om te krijgen bij hem. Hij schreeuwt, schopt en wurmt zich alle kanten op om de luier maar niet om te krijgen.

Voor mij is dat heel vervelend omdat ik maar met 1 hand goed kan werken ivm mijn beperking.

Hij knuffelt ook niet en geeft geen kusjes. Voor mij als moeder is dat erg verdrietig omdat ik natuurlijk zielsveel van hem houdt en hem graag knuffel en kus. ( Wat hij soms wel en soms niet toestaat )

Toen hij een paar maanden oud was zijn we door verwezen naar de fysiotherapie omdat hij de “normale” dingen niet deed die zijn leeftijd genootjes wel deden. Hij heeft nooit gerold ( als hij in de box lag en hij kon niet bij een speeltje schreeuwde hij net zolang tot dat iemand het pakte voor hem )

Hij kroop niet maar schoof op zijn billen.

Door wat testen te doen bij de fysio kwamen we erachter dat Collin wat achter loopt in zijn lichamelijke ontwikkeling. Dat is helemaal niet erg, wat mij het meeste zorgen baart is zijn gedrag.

Hij praat bijvoorbeeld nog niet terwijl hij in maart alweer 2 wordt. Hij zegt een paar woordjes en dat is t. Ook word hij heel snel driftig en gooit met alles wat in zijn macht ligt. Hij speelt niet met kindjes maar zondert zich af. Als ik hem uit zijn bed haal dan slaat hij vaak terwijl er niks aan de hand is. 

We krijgen nu hulp van een organisatie wat gespecialiseerd is in kinderen met gedragsproblemen. Vorige week is deze persoon voor het eerst geweest en vandaag heeft hij wat video opnames gemaakt.

Over 2 weken gaan we dit na bespreken. Ik ben benieuwd…