Iedereen kent ze wel. Kinderen die in de winkel lopen te krijsen
en zich dan vervolgens dramatisch laten vallen en dan weer verder krijsen.
Ik vond ze altijd zeer vervelend ( is nog zacht uit gedrukt)
en dacht altijd: “ik pak dat heel anders aan, of mij overkomt dat niet”!
Nou helaas overkomt mij dit dus dagelijks en ik sta echt soms met mijn handen in het haar over hoe ik het nu weer aan moet pakken. Of beter gezegd hem moet aanpakken. Ik heb het over mijn draak die Collin heet ( hij kan ook een hele leuke, lieve draak zijn hoor J)
Collin is ook een kind wat krijst en zich laat vallen als hij zijn zin niet krijgt ( lees met zijn hoofd op de grond valt)
Ik voel heel vaak de blikken van mensen: “och, dat is weer zo’n moeder die haar kind niet kan opvoeden”. Dan zou ik wel willen schreeuwen dat ik er zelf ook moeite mee heb met het gedrag van mijn ‘draak’ en dat ik hem dolgraag wil helpen en begrijpen maar dat ik niet snap wat hij wil…
Ook loopt Collin gewoon weg. Een voorbeeld:
Ik was voor een week of 2 geleden in de stad met Collin en Rosalie en we besloten om gezellig een broodje te eten bij de HEMA omdat ze daar een speel huisje hebben.
Nou helaas overkomt mij dit dus dagelijks en ik sta echt soms met mijn handen in het haar over hoe ik het nu weer aan moet pakken. Of beter gezegd hem moet aanpakken. Ik heb het over mijn draak die Collin heet ( hij kan ook een hele leuke, lieve draak zijn hoor J)
Collin is ook een kind wat krijst en zich laat vallen als hij zijn zin niet krijgt ( lees met zijn hoofd op de grond valt)
Ik voel heel vaak de blikken van mensen: “och, dat is weer zo’n moeder die haar kind niet kan opvoeden”. Dan zou ik wel willen schreeuwen dat ik er zelf ook moeite mee heb met het gedrag van mijn ‘draak’ en dat ik hem dolgraag wil helpen en begrijpen maar dat ik niet snap wat hij wil…
Ook loopt Collin gewoon weg. Een voorbeeld:
Ik was voor een week of 2 geleden in de stad met Collin en Rosalie en we besloten om gezellig een broodje te eten bij de HEMA omdat ze daar een speel huisje hebben.
Rosalie bleef keurig bij het huisje spelen nadat ze hun broodje op hadden. Collin bekeek het huisje en liep naar de hoek, keek mij geniepig aan en hup weg was Collin. Na hem 3 keer achterna te hebben gezeten had ik er genoeg van en zette hem in zijn stoel. Met gekrijs en slaan tot gevolg.
Ik schaamde me diep en wilde zo snel mogelijk weg. Maar eigenlijk moet ik er maling aan hebben maar dat heb ik dus op dat moment niet.
Ik heb dus absoluut geleerd dat ik nooit meer een vooroordeel zal hebben want je weet niet wat er met zo'n kind aan de hand is!!
